Kpop Nedir, Ne değildir?

Kpop yani Kore Popu uzun zaman itinayla kaçındığım hatta dalga geçtiğim bir müzik türüydü fakat hain Koreliler acımadı bunu bile sevdirdi bana. Önceleri, kdrama alemine giriş yaptığımda dizi ostlerindeki pek çok eseri beğenmeme karşın, hoppidi, umtısçaktıs türünde şarkılara ve bunu icra eden gruplara temkinli yaklaştım. İnsanlar kpop diye çıldırırken, ben “Ya bu Korelilerin herşeyi iyi de, şu popu neden seviyolar anlamadım” diyerek uzaktan, endişeyle gelişmeleri izliyordum.

Ardından geçen yıl TVXQ(DBSK)’nin Mirotic parçasını dinlemem, ufkumu açtı diyebilirim. Bir kaç dinleyişten sonra esiri olduğum bu şarkı, bakış açımı oldukça değiştirdi ama birden dinlemeye başlamadım tabi hepsini. TVXQ’dan Bolero, Wrong Number gibi belli başlı şarkıları dinleme listeme alırken, kalana karşı hala önyargılıydım.

Ardından ikinci kez beni kpopa bağlayan şarkı Super Junior’dan Bonamana oldu. Baktım ortalık yıkılıyor, “Du bi dinliyim bakim” diyerek el attığım bu şarkı, beni de bağımlısı yaptı. Piyasa şarkısıydı belki ama beni eğlendirdiği sürece “sanatsallık” peşinde koşacak değildim. Size de bunu tavsiye ederim. Evet paranın çok afedersiniz mına koyan şirket SM’in bir diğer çok tutan grubu olan SHINee ilk çıktıklarında TVXQ’nun tahtına aday gösterilen grup olmuş. Zaten bunu duymamla benim ilgi alanıma girdiler ve Suju’nun yanında SHINee de dinler oldum.

Ancak tam olarak Kpopun esiri olmam, geçen yaz sonunda gerçekleşmiş bir durum. Başlarda üstte saydığım grupların belli başlı şarkılarını dinleyen ben, işin bu kadarla kalmadığını kısa zamanda öğrendim. O dönem yine daha önce dinlemediğim bir tür olan rap’e bile el attım, GD dinler oldum (o dönem şu yazıda bahsetmiştim). Kendisi kesinlikle 10 parmağında 10 marifet biri. İnanmayan Heartbreaker‘ı ya da A boy‘u dinlesin.

Zamanla gördüm ki meğersem neler varmış, çılgın gibi grup doluymuş, devasa bir piyasa varmış. Ben millet bir kaç belli başlı grup için çıldırıyor sanarken, buzdağının altında onlarcası daha varmış. MTV’ninkilerle yarışan ödül törenleri düzenleniyor, 10000lerce kişiye teknolojinin tüm nimetlerinden yararlanılan konserler veriliyormuş. Müzik programlarında her hafta canlı performanslar sergileniyormuş. Eştikçe bu sektörün büyüklüğü beni korkuttu. Mesela şu yazımda bir müzik festivalinden TVXQ ve Bigbang’in performanslarını paylaşmıştım, Türkiye’de öyle sahne ve performanslar görebilmek için kaç yıl bekleyeceğiz acaba?

Derinine indikçe Kpop sektörünün dünyaya açılmayı hakettiğini düşündüm, zaten belli ölçüde milyonlarca insana ulaşıyor ama Amerika’daki pop sanatçıları gibi dünya çapında tanınmayı hakedenler var. Peki Kore’de bu pop çılgınlığı nasıl bu noktaya ulaştı, dönüm noktaları nelerdir? Biraz geçmişini de araştırmıştım zamanında.

Ucundan Acık Tarihçe

Kpop’un asıl sıçrayışı yaptığı zaman şüphesiz 2000ler. Son 10 yılda inanılmaz gelişen bu sektör, yurtdışına da açıldı. Pek çok grup Japonya, Çin, Tayvan gibi ülkelerde en az kendi ülkelerindeki kadar hayrana sahip, o dillerde albümler çıkararak da yerlerini sağlamlaştırmaktalar.

2000′lere geçmeden önce 90′larda Kpop ne alemdeymiş bakalım. Şahsen benim başlarda sevmediğim biriydi JYP. Kendisini ünlü bir müzik şirketinin başındaki kişi olarak bilirdim. Ancak adamın gerçek bir yetenek olduğunu çok sonra farkettim. Bir ödül töreninde No love No More ve Honey performansını izlemiştim ağzım açık. Hala bundan eğlenceli performans izlememişimdir kpop aleminde. Geçen yıldan beri başucu videolarımdan diyebilirim. 2. parça, Honey 90lardan şahane bir eserdir. Kendisinin jazzy soundu ve orkestrasyona verdiği önem de sevme nedenlerimden. JYP Dream High’da da oynamıştır, bilginize.

Bir diğer örnek de 90ların sonlarından Baby V.O.X grubunun ismine rastlamışsınızdır değil mi? En azından Yoon Eun Hye severler? Kızımızın eski grubudur. İşte bu da onların 90ların sonundan bir performansları.

Seo Taiji ve bu sektöre bol katkıda bulunmuştur. Seo Taiji&Boys adlı grubuyla 90ların başında çıkardığı I Know adlı parçası da kpopun temeline çivi çakan eserlerden olmuştur-şimdi komik gelse de. Aslında rock grubu ama bu şarkıları daha popa yakın, rock alanında da Kore’nin sayılı gruplarındandır.

Peki 200olere gelindiğinde ne oldu? Kpopa adam gibi R&B soundunu getiren ve baştan ayağa değiştiren bir grup çıktı meydana. Brown Eyes adlı iki kişiden oluşan bu grup, Already One Year adlı parçalarıyla büyük beğeni kazanırken, kpop da evrilmeye devam etti. Bu arada söz konusu parçanın klibini tapındığım yönetmen Wong Kar Wai’nin çektiğini ve Chang Chen’imin rol aldığını da belirtmeden geçemem.

Bu gelişmenin devamı geldi tabi. Baktılar ki seviliyor, zibil gibi gruplar peydah olmaya başladı. An itibariyle de önü alınamayan bir şekilde çoğalıyorlar. Sevdiğim tüm gruplara yer veremiyorum haliyle ama JYJ için ayrı, pop rock için ayrı, geri planda kalan sağlam isimler için ayrı yazı yazılacak, bilginize. Altta bahsedebildiklerimden bahsettim.

Pop sevmeyen beni bile dize getirdiklerine göre bu adamlarda iş var. Çoğu şarkı 2 gün dinlenip 3. gün etkisini azaltsa da zaten pop eğlence amaçlı değil midir? Bir rock parçası kendini yıllarca dinletir, çoğu pop parçası hele ki hareketli bir piyasa parçasıysa kısa zamanda unutulur. Yine de anın tadını çıkaralım diyorsak popun esiri olmada pek bir sakınca yok. O halde ben de bir kaç tavsiyede bulunayım.

‘Boyband’ Mevzusu

Kim derdi ki zamanında ölümüne dalga geçtiğim boybandleri gün gelecek seveceğim. Heyhat oluverdi. Bu kısımda da bu grupların 2sinden bahsetmeye karar verdim. Önden şu bilgiyi de vereyim Bigbang ve Super Junior’ı da sevsem de bu yazıda daha önce pek bahsetmediğim gruplara değiniciğim.

SHINee- Parlak Oğlanlar ve Dar Pantolonlardan Fazlası

Onew-Taemin-Jonghyun-Minho-Key

Şu yüzeysel başlığa bakmayın, SHINee tabiri caizse ölüp bittiğim bir gruptur. Kendilerinin ilk olarak gayet piyasaya yönelik olan Ring Ding Dong parçalarını dinlemiştim piyasaya ilk el attığımda. Zamanla derine inince göründüklerinden fazlası olduklarını gördüm. Jonghyun, Onew ve Key’in şahane seslere sahip olduklarını, Taemin’in iyi dans ettiğini Minho’nun ise rap’te hiç fena olmadığını gördüm. Üstelik bu grup açık ara en iyi dans eden ve koreografilerini en beğendiğim gruptur. Bir koreografilerini baştan sona icra etmek çılgın hayallerimden biridir.

Grup çıkışını 2008′de benim de çok sevdiğim Replay (Noona Nomu Yeppo) parçasıyla yapmıştır. Zaten gerisi de gelmiştir. The SHINee World(2008) ve Lucifer(2010) adlı iki stüdyo albümlerinin yanında pek çok singleları vardır. Tüm Asya’da geniş bir hayran kitlesine sahip grup daha önce Japonya’da kısa zaman önce de Tayvan’da büyük konserler vermiştir. Bu yıl Replay parçasının Japonca versiyonunu da çıkarıp o pazara el attıklarını belirtmeden geçmeyelim.

Şahsen Love Like Oxygen, Stand By Me (Boys Over Flowers OST), Hello ve Juliette parçalarını ayrı bir severim. Bunun dışında gaz parça kontenjanından Amigo vardır. Şuradan aynı şarkının Japonya konserindeki performansını izleyebilirsiniz ki izleyin, konser bütünüyle şahane. Son olarak Lucifer da dansıyla artık oha dedirten bir parçadır, inanmayan şu versiyondan görsün.

Cidden piyasa parçalarıyla yetinmezseniz gerçek anlamda R&B yaptıklarını görürsünüz, türü seven kaçırmasın.

Beast (B2ST)- Kıymeti Bilinmeyen

Hyunseung-Dongwoon-Kikwang-Yoseob-Doojoon-Junhyung

Aynen başlıkta dediğim gibi Beast pek kişiden adını duymadığım ama uzun süredir severek dinlediğim bir gruptur. Madem pek bilinmiyor, tanıtmak boynumuzun borcu o halde. Cube Entertainment şirketine bağlı olan grup 2009′da Bad Girl parçasıyla çıkışını yaptı ve o günden bu yana 2 yıla yakın kısacık sürede çılgın gibi çalıştı diyebiliriz. Ben kendilerini Breath parçası çıktığı sıralarda keşfettim ardından eski şarkılarından Shock ve Beautiful ile devam ettim. İlk iki parça elektronik altyapılarıyla gönlümü çaldı aslında, gaz müzik ihtiyacımı karşıladı. Zamanla gördüm ki tüm üyeleri şahane seslere de sahip imiş, işte o zaman zaten sevdiğim bu grubu tamamen benimsedim, bu kısma değineceğiz.

Junhyung-Yoseob-Dongwoon-Doojoon-Kikwang-Hyunseung

Grup üyelerinden bahesedersek. Lider Doojoon şahsen en sevdiklerimden biridir. Kendisi oyuncu olarak All My Love dizisinde de yer almaktadır. Şarkıları da genelde pes tonlarda o başlatır, hoş bir sesi vardır. Hyunseung ise daha çok tizlerde başarılı üyelerdendir. Yine favorilerimden olan Yoseob ise bence grubun en iyi sesidir. Çılgınca dans ettikten sonra bile rahatlıkla tize çıkar, zaten bu yüzden de ana vokal kendileridir. Günlük hayatında ise inanılmaz sevimli olduğunu ekleyelim. Kikwang yine gruptaki iyi seslerden hatta ilk çıkışını solo yapıp sonra Beast içinde yerini almıştır. Kendisini daha çok My Princess’teki aşçı rolüyle tanıyor olabilirsiniz. Dongwoon yine grubun iyi seslerinden biridir ve maknae’sidir (en küçük üye). Kendisi pek Korelilere benzemeyen bir görünüşe sahiptir. Son olarak yine kişisel favorilerimden Junhyung grubun rapper’ıdır.

Grup ilk stüdyo albümünü 2 ay önce çıkardı ve bu albüm bugüne kadarki hareketli parçalarının aksine tamamen slow bir albümdü. Uyuyan Beast sevdamı uyandıran da bu albüm oldu. Bir ay sürekli dinledim diyebilirim. Albümün ilk parçası olan The Fact ve hemen ardından gelen Fiction ağır toplardır. The Fact’in melodisi Fiction’daki vokaller (özellikle nakarat kısmı ve o kısmın koreografisi de süperdir, şu canlı performansta daha açık izlenebilir) bayıldığım detaylar. Bunun dışında On Rainy Days de öne çıkanlardan.

Hareketli sevmem diyorsanız son albümlerine şans vermenizi öneririm. Bu arada grup Japonya’da da sevilen parçalarının Japonca versiyonlarının bulunduğu bir albüm çıkarmıştır.

‘Girlband’ mevzusu

İtiraf edeyim bebeksi triplerdeki kızlardan oluşan pembiş, ayıcıklı gruplar ilgimi pek çekmez ama bu onların arasından da kayda değer isimlerin çıktığı gerçeğini değiştirmiyor. SNSD tüm Asya’da başarısını kanıtlamış bir gruptur. Bunun dışında uzun zamandır Tiara da dinlediklerimdendir. After School, Brown Eyed Girls yine başarılılardan. Ancak bu yazıda sadece bir gruptan bahsediciim.

Miss A- JYP Şakaya Gelmez

Başlıktan anlaşılacağı gibi Jyp’nin elinden çıkma bu grup daha şuradan izleyebileceğiniz ilk performanslarıyla bile olmuş dedirtiyor. Bad Girl Good Girl parçasıyla çıkan grup çok kısa zaman içinde sadık bir hayran kitlesi oluşturdu bile.

Ben bunları sonuna kadar hak ettiklerini düşünüyorum zira az ama öz diyebileceğimiz bir grup Miss A. 4 üyeden oluşuyor ve bu 4 üye de güçlü seslere sahip. Sırf görünüşü yüzünden gruba alınan üye olmadığı ve hepsinin sıkı eğitimden geçtiği aşikar.

Jia-Fei-Min-Suzy

Grup üyelerine gelirsek en çok ilgi çekenlerden biri Suzy. Müzik haricinde pek çok Tv programında yer almış, sunuculuk yapmış ve Dream High kadrosunda yer almış. Ayrıca grubun maknae’sidir. Fei grubun ana vokalidir ve sunbae’si (yani yaşça en büyük üyesidir). Pembe saçlarıyla kolayca ayırt edebileceğiniz Jia grubun hem baş dansçısı hem de rapper’ıdır. Min ise yine Baş Vokal ve dansçıdır, güçlü sesiyle dikkat çeker.

Grup çıkış parçalarının ardından boş durmamış kısa zaman sonra Step Up ile dönmüş. Yine aynı dönemdeki Breathe parçaları da şirinliğiyle göze çarpanlardan. Bir süre sesleri solukları çıkmayan grup en sonunda bugün Good Bye parçalarının videosunu yayınlamış ve geri dönüşlerini yapmıştır.

Pek çok Koreli grubun aksine İngilizce’leri de fena değildir. Bkz: Lady Gaga’dan Poker Face’i söyledikleri şu performans. Bunun dışında Jyp ile şu performansları da izlemeye değerdir (aslında Jyp yeter tek başına)

Kısacası tavsiye edilir.

Sonsöz: Kpop yazılarının devamı gelecek, takipte kalın…