Japonya – Yediğin İçtiğin Senin Olmasın Diyenlere

Japonya’dan döneli yıl olacak, ben güya hala geziyi anlatacağım. Üşengeçlik olayını biraz abarttım, evet ama anlatacak o kadar çok şey var ki gözümde büyüyor açıkçası. Özellikle binlerce fotoğraf içinden seçim yapmak yazıdan çok vakit alıyor.

Daha önce Osaka, Kyoto gezilerimizi yazmış, bir de Japonlar üzerine tespit patlatmıştım. Çekinmeyin, tıklayın. Ayrıca Astrea’nın yazılarına da itinayla bakınız.

Şimdi yazacağımın ise çok da “yazı” olduğunu iddia edemem diyerek müthiş bir çelişkiye imza atıyorum.

Kısa ve öz olarak, yediklerimizi paylaşacağım. Bu nedenle foto ağırlıklı bir post olacak.

İlk olarak Osaka’ya gider gitmez damladığımız marketten kareler… Her şey illa bir şeker, agucuk olacak.

IMG_2706-tile

Japon yemekleri içinde gördükçe en çok salyamı akıtan ve gidince yemek istediğim “okonomiyaki” idi. Bu yemeğe sarmam ta yıllar öncesine, Hana Kimi izlediğim dönemlere dayanır. O zaman Nakatsu Mizuki’yi kolundan tutup tutup bundan yemeye götürürdü. Malzemeleri karıştırıp, önlerindeki ocakta pişirip, afiyetle yediklerini gördükçe “Bundan kötü bir şey çıkmaz” dedim ve söz konusu yemeği bir köşeye not ettim. Dizi Osaka’da geçiyordu bildiğiniz üzere. Eh biz de geleneksel Osaka yemeğini tam da yerinde yemiş olduk. Gayet lezzetliydi. Soldaki deniz mahsullü, sağdaki ise peynirliydi.

IMG_2972-tile

Aşağıdaki fotoğraflar ise oradaki -yanlış hatırlamıyorsam- ikinci akşamımızdan. Osaka’da bir restauranta gittik. Oldukça leziz yemeklerdi. İlk fotoda kızarmış ekmek yanında karidesli sosu görüyorsunuz. İkincide “edamame” yani bildiğin haşlanmış fasulye var, çerez gibi yiyorlar. Aslında fena da olmuyormuş dedik biz de yiyince. Sonrası karides ve patates kızartması yani “agemono” ve bira.

IMG_3213-tile

Aynı restauranttan devam ediyorum. İlk fotoda etli, yumurtalı ve bol sebzeli yemeğimiz var. Yanlış not almadıysam adı “nabe”. İkinci fotodaki ise kereviz turşusu yani “tsukemono”. Bu da gayet güzeldi. Üçüncü fotoda gecenin benim açımdan şampiyonu “takoyaki”, bunlar böyle yumuşak karides topları. Daha dün SHINee’nin “Wonderful Day” programını izlerken Jonghyun bizim Osaka’da gördüğümüz yerleri gezip, üstüne bundan yedi de, gözümden bir damla yaş süzüldü, inan olsun. Son foto ise “udon” var, bildiğin makarna işte.

IMG_3223-tile

Her otelde mutlaka kettle ve çay olduğundan bahsetmiştim. Yeşil çay olmazsa olmazımızdı ancak çok severek içtiğimi söyleyemeyeceğim. Bizdeki yeşil çayı da sevmezdim zaten ama oradaki sanki balık kokuyordu, Japon mutfağına dair sevmediğim bir kaç şeyden biri oldu. Alttaki fotoda malum yeşil çay haricinde marketten aldığım hediyeli soğuk kahveyi, kahveli keki ve Kirin birasını görebilirsiniz. Kirin Japonya’nın köklü ailelerindenmiş, o yüzden bu markaya adım başı rastlama olasılığınız yüksek. Yine de bu markanın birası bir Asahi değildi.

IMG_3436-tile

Sıra geldi bir diğer leziz mi leziz akşam yemeğimize. Bu yemek üçüncü günümüzde vardığımız Kyoto’dan. Bunda ayrı odada yemek yedik ilk kez. Ayakkabılarımızı çıkarmamız gereken ilk mekan da burası oldu. Sınırsız fleto et vardı ve fotoda gördüğünüz ikili haznede pişirip yedik. Sadece su olanda eti şöyle bir dolaştırdığınızda yemeğiniz hazır oluyor. Eti dolaştırırken “shabu shabu” diyoruz (gelenek gibi bir şey) bu aynı zamanda yemeğin adı. Diğerindeki sosa ise soğan, soya fasulyesi vb. malzeme atılıp et bunlarla pişiriliyor. Yemeğin adı “sukiyaki”. Japon mutfağının ünlü yemeklerinden ve ününü hak ediyor efendim, gayet leziz. Piştikten sonra önünüzdeki kaselerdeki soslara banıp ya da banmadan yemek size kalmış.

Japonlar eti az pişmiş seviyor. Onlar şöyle bir suda gezdirip ağızlarına attılar hatta çiğ yumurtaya bandılar. Tabi biz gezi boyunca böyle “kendin pişir kendin ye” durumlarında et koyulaşana dek yememekte ısrar ettik.

Bu arada ikinci fotoğraftaki bir önceki Japonya yazımda bahsettiğim ıslak havlu. Her mekanda getiriyorlar bundan. Yanında mutlaka su da oluyor ve para ödemeden sınırsız su içebiliyorsunuz.

IMG_3648-tile

Altta yemeğe kattığımız malzemeleri görebilirsiniz. Ayrıca bardaktaki erikli, pek hoş bir içki idi. Adı “nankou umeshi”. Yemek az önce dediğim gibi, ortak haznede piştikçe kaselerimize alıp yedik, arada soslara bandık. Sosların isimleri ise “gomadere” ve “ponzu” imiş, öyle not almışım.

IMG_3657-tile

Japonya’da fast food yemedik mi, yedik tabi. Gitmişken oranın hamburgerini de tatmamak olmazdı. Öyle ahım şahım bir fark yoktu ama yanındaki soslar lezizdi. Tek sorun, biz tavuklu aldığımızı sandık ama İngilizce fakiri Japoncuklar bize karidesli hamburger yapıverdi. Gerçi bu sanırım alttaki foto değil, diğer hamburger maceramızdaydı, Ikebukuro’da. Oraya da geleceğim.İkinci resimde yine Kirin biraları görüyoruz ama kutular sonbahar koleksiyonundan. Görünce dayanamadık ve gezi boyunca yaptığımız gibi kapıverdik. Yani dışarda içmediğimiz akşamlarda itinayla otel odasında içtik. O marketler yüzünden hep, zalım marketler.

Üçüncü fotoda gördüğünüz ise “dango”. Evet, Hana Yori Dango’nun “dango”su. Orada Makino dango satan bir yerde çalışıyordu malumunuz. Pek çok çeşidi var, bu onlardan biri.

Yanındaki fotoğrafta iste bildiğiniz altın içtik. Altından aklınıza gelecek her şeyi yapan bir yere gitmiştik ve kekinden, kremine kadar adamlar altını bol keseden kullanmış. Bize de ikram ettiler. Sonra belki paranın gözüne vururum, uğurlu gelir dedim ama battıkça battım. Ters tepti. Sakın gitmeyin.

IMG_3684-tile

Bol balıklı bölümümüz de başlasın. Japonya’daki ilk “sushi” maceramız. Türkiye’de hep “roll sushi” yediğimden kötü anılarım yoktu kendisiyle. Özellikle son yememde, belki de aç gittiğimizden, löp löp götürmüştüm. Japonya’da ise “sashimi” yedik. Yani löp, kocaman et, altı pilav. Bir “roll” kadar bizim damak tadımıza uygun olmasa da sevdim. Özellikle somona bayıldım. Ancak, siz siz olun, ahtapotlu yemeyin. Çiğne çiğne gitmiyor meret. Çıkardım peçeteye valla kusura bakmayın ama o iş olmaz. Yılan balığının da az derisi rahatsız ediyor. Astrea “Yengeç de fena, yeme” deyince ona dokunmadım. Ama ton gibi, somon gibi ailemizin balıkları, soframızın baş tacı balıklarla yapılanlar gayet lezizdi. “Ton balığının eti yağlı mı yeağ?” diyecek oldum, sonra yurdumdaki balçık gibi yağ dolu ton balıklarını nasıl götürdüğüm aklıma gelince utanıp sustum.

Üç ve dördüncü fotolar ise balık pazarından. Balık pazarında ter döken insanlar, insanlarımız… Nerden bizim insanımız oluyorsa. Neyse. Burada kayboluyorduk neredeyse ha, bayağı büyüktü. Bu balık pazarının olduğu şehrin adı Kanazawa bu arada. Neyse orada Çinli olduğunu düşündüğümüz bir emmi iznimizi istedi ve bir kaç fotomuzu çekti. Akbaba gibi dolanıyordu zaten. Neden izin verdik bilmiyorum, belki de sapıktı. Benzemiyordu ama belli olmaz bu işler. Dikkatli olmak gerek. Öyle Japonya’yı seviyorum, buradakilerden zarar gelmez deyu saflık yapmayın, e mi çocuklar?

IMG_3993-tile

En leziz akşamlarımızdan birine geçiyorum şimdi. Az sonra bahsedeceğim akşam yemeği ve kahvaltı Takayama şehrinden.

İlk fotoğrafta gittiğimiz sake imalathanesinden leziz sakeler görüyorsunuz. İkinci fotoğrafta ise ziyafet başlıyor. Bir gece geleneksel Japon otelinde kaldık. Yüzlerce yıllık, eski bir bina. İçi antika dolu. Tek kalan bizdik. Kaplıcaya girdik, futonda (Japon yer yatağı) uyuduk falan. Çok güzeldi yani işte ulan. Orada bize hazırlanan akşam yemeğinden kesitler. Bir altta detaylara ineceğim.

IMG_4252-tile

Yemektekilerin gördüğünüz gibi hepsini incelemeye kalkmayacağım ama en beğendiklerimden bahsedebilirim. İlk fotoğrafta böyle değişik yapraklarla pişen eti görmektesiniz. İkinci fotoğrafta, soslu ve tatlı patates. Tatlı derken öyle tatlı ekşi karışımı değil, çok lezizdi. Bir kazan olsa yerdim, o derece. Üçüncü fotoğrafta “udon” görüyorsunuz. Onun yanındaki tabakta balkabağı (kalp ben), değişik turşumsu oluşumlar, yumurtalı acayip birşey, yine garip bir mantar ve somon balığı (leziz) var. Bunların adlarını not almamışım ama özel yemekler değiller zaten. Bir de bütün yemeklerde olduğu gibi “gohan” yani pirincimiz vardı tabi. Bu arada hiç yavan gelmedi, löp löp yedim. Ben mi çok iştahlıydım bilemiyorum.

IMG_4388-tile

Altta ise aynı oteldeki kahvaltımızı görüyorsunuz. Aslında gayet açık. Küçük zımbırtıda, yaprak üzerinde pişenler değişik, bizde pek bulunmayan, bulunsa da bu amaca yönelik kullanılmayan otlardı. Onun dışında normalde onlar kahvaltıda pek tercih etmeseler de yumurta ve sosis gibi şeyler de eklemişler. Paketteki ise yosun, “gohan”a (pirinç) sarıp, yedik. Yeşilli tabaktaki şu an ne olduğunu unuttuğum sebze iyiydi ama yanındaki “tofu” pek hoş değildi. Peynire benzediği konusundaki hayallerim suya battı. Oysa dorama ve animelerde gayet lezzetli görünüyordu. Üçüncü fotodaki de meşhur “misa” çorbası var ama sevmedim onu. Bizim damak tadına gelmez hacı. Uçakta yediğim Kore yemeği olan yosun çorbasını bile şapur şupur götürmüş biri olarak bunu yiyemedim.

IMG_4420-tile

Şimdi resmen mideme oturan ve insanlıktan çıkarak yediğim yemeklerden birine geldi sıra. Tokyo’daki ilk akşam yemeğimiz.

Bu Türklerin bayılacakları tarzda bir yemek oldu. Zaten gittiğimiz mekan da oldukça güzeldi, dekorasyon ve ortam olarak özellikle. Bir de reggae müzikler çalıyordu, konsept hoştu yani. Ayakkabılarımızı çıkardık, dolaplara kilitledik, anahtarımızı yanımıza aldık ve masamıza kurulduk. Sonra gelsin “tempura”lar, gitsin dondurmalar.

Şimdi alttaki ilk fotoda leziz salatamız görünüyor. İlginç detaylar beklemeyin, bildiğiniz salata. İkinci fotodaki çubukta kızartılmış karides, yani “tempura” (Sushico menüsünde gördüm ama denemedim, merak edenlerin haberi olsun). Üçüncü fotoda yumurtalı, sebzeli pilav, dörtte ise kızartılmış lotus çiçeği var sosuyla beraber. Hepsi ayrı ayrı lezizdi. Özellikle “tempura” ve lotus.

IMG_4525-tile

Aynı yemekten leziz kareler paylaşmayı sürdürüyorum. İlk fotoda yine bir karides güzellemesi. İkinci fotoda bir “beeru” güzellemesi. Bu arada bu şişe bira 70likti. Türkiye’de 70lik bira kavramı var ama şişede değil. Neyse o yüzden ısınmasın, paylaşalım ikinciye geçeriz dedik, bu şirin bardaklar geldi. Üçüncü fotoda somon “sushi” ve dörtte çubukta et mi ararsın, tavuk mu? Bu devrik cümleleri de toparlayamicim, takılın, yormayın.

IMG_4527-tile

Şimdi altta yine bol çeşitli atıştırmalıklar görmekteyiz. İlkindeki abiden bahsetmiyorum. O dükkanın vitrininde tatlı yapan masum bir abimiz. O tatlılar inanılmaz leziz oluyor bu arada. İkinci fotoda ise “daifuku” görüyoruz. Hana Yori Dango’yu zilyon kez izleyince beynime kazınmıştı adı tabi. Hatırlatalım. Makino “daifuku” yer ve dudağının kenarına pudrası bulaşır. Rui uzanır ve siler, sonra “daifuku”nun ne olduğunu sorar vs. (çünkü zengin ve fakir yemeklerini bilmiyor). Üçüncü fotoda da ice tea ve “daifuku” ile öğle yemeğini geçiştirme çabalarımı görüyorsunuz. “Daifuku” böyle kıvamı lokum ayarında bir tatlı. İçinde Japonların tatlıların içine eklemeye bayıldığı (ve çok da doğru yaptığı) siyah fasulye ezmesi (bu isimden emin değilim) var. Gayet leziz. Son fotoda ise halis muhlis “ramen” görüyoruz. Hazır değil, alın teri. Karidesli yedik (yalnız sürekli karides yediğimizi şu an fark ediyorum), güzeldi ama bitiremedik. Japonlar bunu akşam yemeğinin üstüne, atıştırmalık olarak yiyorlarmış. İçkiden sonra da tercih ediliyormuş, bizdeki çorba misali. O kiloların nerelerine gittiğini de öğrenirsem mesut oliciim.

IMG_4664-tile

Yine karman çorman gidiyoruz. İlk foto çıktığımız tekne turundan. Yine çubuğa batırılmış etlerin ağırlıkta olduğu bir menü seçtik. Gemide Azeri bir kebapçı olsa da doğru seçimi yaptığımıza inanıyorum. Her çeşit yemek vardı, beş katlı geminin bir katı sırf yemekti. İçki de sınırsızdı. Burda pek görünmese de Sapporo biramız yemeğimize eşlik etti. İçinci fotoda kutusunu sevdiğim için eklediğim kola var, Türkiye’ye de gelmeli. Üçüncü ve dördüncüyü önceden paylaştım ama hatırlatırsak kavunlu leziz ekmek “melonpan” ve üzümlü Fanta. “Melonpan”i seyyar bir minübüsten aldık, sıcak sıcak yedik.

IMG_4966-tile

Pub maceramızda soğan halkası yedik, evde yapılmış gibiydi. Bizdekiler gibi yapay bir tat yoktu. Sevdim. İlk ve son fotoda (fotoğrafı birleştirip, boyutu küçültünce yarısı gitti. Düzeltmeye üşendim ve bok gibi oldu. Farkındayım) görünen turuncu içkinin adı ise Slam Dunk. Animeyi henüz izlemesem de sırf meraktan içtim ve gayet sevdim. İkinci fotoda çikolatalı ekmek, üçüncüde ise muzlu yine leziz bir ekmek var. Onları Harajuku’da kaldırımda oturup, etrafı izlerken yedik. Yüz yenciden (bizdeki bi milyoncu hesabı) almıştık.

IMG_5020-tile

Ikebukuro’da gelip geçenleri izlerken yediğimiz leziz hamburgeri altta görüyorsunuz. Yukarda bahsettiğim tavuk umarken karides bulduğumuz an, buydu. Yine soslara doyamadık, buradakiler daha da güzeldi. Öyle mayonez, ketçap, ranch falan değil böyle değişikler. Sırf o yüzden bile gidilir.

IMG_5159

Ve geldik son fotoya. Bunları gecenin bir yarısı resmen guruldayan bir karınla yazdım ve sona geldiğim için mutluyum.

İlk fotoda Japonya Starbucks’ından aldığımız termosta strawberry frappuchino içerken görüyorsunuz. Görmüyorsunuz ama gördüğünüzü farz edin. Yanında ise Howl’lu zippom var. Howl hart mi♥ Ortadaki ise son günümüzdeki Hard Rock Cafe maceramızdan. Çok az paramız vardı ve 800 yene bira içmektense 1000 yene mojitoyu tercih ettim. Store’dan da bir şey alamadım, sadece cafeden shaker aldım ve ağlayarak oradan çıktım. Bir daha oraya son gün gidersem ne olayım! Son fotoda annemlere aldığım dışı yumoş hamur, içi siyah fasulyeli ve şu an adını unuttuğum tatlı oluyor.

IMG_5207-horz

Bu da yazının sonu. Ben de gezi tekrar bitmiş gibi hüzünlere gark oldum. Fotolarda blog isminin boyutu, rengi hatta yazı tipi mütemadiyen değişti ve bok gibi birleştirdim, farkındayım. İdare edin. Bunca fotoyu ayıklayıp, eklemek zor oldu. Emeğe saygı pıliz.Yorumlarınızı bekliyorum. Japonya yazıları görünüşe göre sonsuza dek devam edecek. Şimdilik bye.

Reklamlar

SHINee Dönüyor!

tumblr_mhxjdvgqdV1rj1fhno1_500

Aslında SHINee’nin Mart gibi Japonya’da single çıkaracağı duyurulduğunda Kore dönüşleri yazı bulur diye düşünmüştüm. Meğer SM asıl bombayı son ana kadar saklama niyetinde imiş. Nitekim bir gece yarısı Key’in teaser fotoğrafı düştü ve ben öldüm. Bu satırları meşe ağacından yapılma tabutumdan yazıyorum…

Soğuk esprilerimi bir kenara bırakayım ve SHINee dönüşünden bahsedeyim. Çıkış parçamız ve albümümüzün adı “Dream Girl”. Bu ismi duyunca aklımda çok güzel şeyler canlandı zira bütün yaz bir diğer favori grubum Beast’in aynı isimli şarkısını dinledim durdum. Albümden favorim oydu.

Albümle ilgili ikinci güzel haberse “full length” olması. Yani mini albüm falan değil, kapı gibi “uzun metraj” albüm geliyor. Üstelik bu albümde It’s You adlı bir Onew solosu olacak ve şarkının sözleri de Onew’a ait. (It’s You da aklımda güzel şeyler canlandırdı. Super Junior’ın aynı adlı şarkısına bayılırım. Üstelik son Super Junior M albümünde yine aynı adlı bir şarkımız daha oldu, bu da Henry bestesi. O halde totem olsun, Onew’in It’s You’suna da bayıliciim -aksi mümkündü sanki)

Neyse ben Kardeş Türküler’e bağlamadan SHINee’ye döneyim. Gruptan şu ana dek sırasıyla Key, Taemin ve Jonghyun’un fotoğrafları yayınlandı. Şahsen bu gece 3 civarı Minho’nun fotoğrafının gelmesini bekleyeceğim. Lider Onew’i sona bırakmışlardır diye düşünmekteyim.

SM’de albüm sırasının EXO’ya geldiğini düşünsem de yakında onların da teşrif edeceğine inancım tam. Hem muhtemelen SHINee Japonya single’ı yüzünden promosyon dönemini kısa tutacak geçen sene olduğu gibi ve ikinci bir videoya kavuşamayacağız (umarım yanılırım).

Yazıma şahane bir SHINee coverı ile son vermek isterim. Led Apple grubu muhteşem bir Sherlock coverı yapmış, son bir kaç gündür sürekli dinliyorum. Buyrunuz siz de eksik kalmayın. (Derken yazıya bir ekleme yaptım, son kısma itinayla bakınız)

tumblr_mhxj0gsQrm1rqzwomo1_500

Ekleme: SHINee’nin alttaki videoda Dream Girl koreografisini çalıştığı iddia ediliyor. Ben diyenlerin yalancısıyım. (Üstteki Jjong da gif aslında ama çalışmamakta ısrarcı)