Üç Yıl Bitmiş…

tumblr_ldw49cwSa61qa79jqo1_500

Tam üç yıl önce bugün bir şeyler (aslında uzak doğu merakı) beni dürtmüş ve bu blogu açmışım. Burada hep uzaklardan bahsettim, bu yüzden okur kitlesinin çok da geniş olmayacağını düşünüyordum. Yine de üç yılda neredeyse 440.000 ziyaretçim olmuş. Bu benim için bir ölçüt değil, düzenli okurları daha çok önemsiyorum. Sonuçta ilgi çekecek bir konu yazdığınızda ya da bir kaç kelime kullandığınızda izinizin bulunması zor değil. Ancak tabi yurdumda giderek artan uzak doğu meraklıları sayesinde son zamanlarda tembelleşsem de bir şekilde kendi yağında kavruluyor blog. Ben özellikle düzenli uğrayıp yazılarımı hatmeden ve yenilerini bekleyenlere (en azından birkaç kişi var biliyorum:P) teşekkür etmek isterim.

Fazla resmileştim sanırım. Neyse şimdi dönüp ilk yazılarıma baktım da (ilk ayda 13 yazı yazmışım, yuh!) kimler gelmiş kimler geçmiş. Artık eskisi kadar önemsemiyorum bu blog işlerini ama o zamanlar birkaç gün yazmayınca suçluluk hissi çörekleniyordu. Yine de canım istediği müddetçe buralardayım yine, aklımda yazılmayı bekleyen daha onlarca (belki de yüzlerce) yazı var. Bir gün yazılır elbet (umarım).

Blogu açmam hayatıma güzel insanlar da kattı, en çok da bu yüzden memnunum. Dördüncü yıla adım atıyoruz, boru mu?

İyi ki açmışım burayı♥ Doğum günümüz kutlu ola!

20110405_eunhyuk_1 (1)

Oradaydım…

“Kimbap was here” diye donattım Japonya sokaklarını.

Tabi ki öyle bir iğrençlik yapmadım, sadece başlığımın kusmukluğunu örtbas etmeye çalışıyorum.

İki haftadır yoktum, bilmem fark eden oldu mu:P Davullu zurnalı duyurmak istemedim ama döndüğüme göre vaktidir, Japonya’daydık Astrea ile beraber. Tabi ki tüm maceralarımızı yazıcaz. Yani hepsi olmasa da bir kısmı. Şimdilik şu foto ile başlayalım. (İğrenç paint çalışmasını görmezden gelmeye çalışın.)

Garip bir şekilde Japonya’da en çok gitmek istediğim yer Ebisu Garden Place idi. Hana Yori Dango dizisini milyon kez izledim ve bilenler bilir takıntımı. Domyouji’nin Makino’yu beklediği yeri görmek en büyük hayalimdi ve repliklerden adı aklıma kazınmıştı. Astrea’yı da oraya gitmeye ikna ettim -ki çok zor olmadı- ve gittik.

O kadar beklememe karşın kendi Domyouji’mi bulamasam da çok güzel bir histi onlarca kez izlediğim sahnenin çekildiği yerde olmak.

Diğer fotolar, yaşananlar, gezilen yerler falan pek yakında. Bekleyiniz.